Transporty więźniów - cz.1. (Deportacje z KL Auschwitz) PDF Drukuj

" Transporty więźniów z kompleksu obozowego Auschwitz-Birkenau do obozu Gusen w latach 1940-1945 " (obszerne fragmenty opracowania)

 

dr Krzysztof Antończyk, PMA-B 

 

Kompleksy obozowe Auschwitz-Birkenau i Mauthausen-Gusen powstawały w różnym czasie i okolicznościach. Podczas gdy KL Mauthausen założony latem 1938 roku w czasie, gdy nie było w Europie otwartego konfliktu zbrojnego, to KL Auschwitz funkcjonowanie rozpoczął na wiosnę 1940 roku już w warunkach wojennych.1 W okresie równoległego funkcjonowania obozów Auschwitz i Mauthausen (od maja 1940 roku do stycznia 1945 roku) korzystały one ze wspólnej infrastruktury stworzonej przez nazistowskie państwo niemieckie – III Rzeszę. Mauthausen-Gusen funkcjonował w sumie o 1 rok i 8 miesięcy dłużej od Auschwitz-Birkenau. Oddalone od siebie o ok. 550 km (w prostej linii tylko ok. 350 km) Auschwitz-Birkenau i Mauthausen-Gusen stały się blisko współpracującymi ośrodkami wyniszczania, zagłady i niewolniczej pracy. Oświęcim i Mauthausen leżą w podobnej odległości od Berlina; stolicy III Rzeszy, gdzie była siedziba Inspektoratu Obozów Koncentracyjnych (Inspektion der Konzentrationslager IKL).2
Niemal przez cały okres wspólnego istnienia Auschwitz-Birkenau i Mauthausen-Gusen pomiędzy obozami przewieziono tysiące osób. Analizując wszystkie znane transporty można wyznaczyć odrębne „nurty deportacji”. Charakteryzują się one odmiennością składu osobowego (narodowość i kategoria więźniów). Inna też była bezpośrednia motywacja polityczna i ekonomiczna władz SS przy ich formowaniu.

Wyróżnić można cztery różne typy deportacji:

 

1) więźniowie kierowani przez Gestapo/Politische Abteilung, konwojowani w małych grupach, głównie Polacy – okres dominacji tego typu deportacji: od lata 1940 do wiosny 1942 r. 
2) więźniowie kierowani przez Arbeitseinsatz, głównie Polacy i Rosjanie – okres dominacji tego typu deportacji: od wiosny 1942 roku do lata 1944 r.  
3) transporty Reichssicherheitshauptamt (RSHA), głównie Żydzi z Węgier i Polacy cywile z Warszawy – w 1944 roku
4) ewakuacja – „Marsze Śmierci”, wszyscy zdolni do marszu – okres od lata 1944 roku aż do stycznia 1945 r.

 

Łącznie z Auschwitz-Birkenau do Mauthausen-Gusen przeniesione zostały w co najmniej 62 grupach co najmniej 32 953 osoby (1 064 kobiet i 31 889 mężczyzn). Większość z tych osób, bo ponad 18 000 (ok. 17 621 osób) trafiło do obozów Gusen i Gusen II. Byli to sami mężczyźni. Ponad 9 000 osób (co najmniej 9344) uwięzniono w Gusen, a ok. 8 000 (co najmniej 8 277) w Gusen II. Co najmniej połowa z nich, a więc ponad 8 000 nie doczekła wyzwolenia ginąc w obozie. 

Image
rys. Krzysztof Antończyk

 

Omawiając skład narodowościowy deportowanych z Auschwitz do Gusen i Gusen II zauważyć można zdecydowaną przewagę Polaków i Żydów z Węgier. Z tym, że prawie wszyscy Polacy (ponad 5 700 osób) uwięzieni zostali w Gusen, jedynie około 400 Warszawiaków uprzednio przewiezionych z Pruszkowa do Auschwitz, trafiło do Gusen II. Natomiast wszycy z pośród około 7 500 Żydów z Węgier deportowanych z Auschwitz umieszczono w Gusen II. 



 
Advertisement
Joomla School Template by Joomlashack
School Joomla Templates and Joomla Tutorials